در آغاز سورهء « يس » ، عبارت « يس » آمده است . [ م / 261 ] ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده است : « « يس » محمد است . » نيز در عبارتى ديگر گفت : « يعنى يا محمد . » « 1 » [ م / 262 ] ابن ابى شيبه ، ابن منذر و بيهقى در الدلائل از محمد بن حنفيه روايت كرده‌اند : « [ « يس » يعنى ؛ ] اى محمد . » « 2 » [ م / 263 ] از طريقى ديگر ، از ابن عباس چنين روايت شده است : « « يس » در زبان حبشى به معناى " يا انسان " ( اى انسان ) مىباشد . نيز از حسن ، عكرمه و ضحّاك نقل شده است : « يعنى اى انسان . » « 3 » [ م / 264 ] از حسن روايت شده است : « خداوند به هر چه بخواهد ، سوگند ياد مىكند . » وى سپس اين آيه را مىآورد : « سلامٌ على آلِ ياسين » « 4 » . گويا او معتقد است كه خداوند [ در آيهء ياد شده ] بر رسول خود درود فرستاده است . « 5 » [ م / 265 ] زمخشرى از ابن عباس نقل كرده است : « معناى آن در لغت " طىّ " ، اى انسان مىباشد . » وى گويد : « خداوند از صحت اين نظريه آگاه‌تر است كه اگر صحيح باشد ، وجه آن ، اين است كه در اصل ، " يا انَيْسِيْن " بوده و كاربرد فراوان آن براى ندا سبب شده است كه به بخشى از آن اكتفا كنند ؛ چنان كه در سوگند ، به جاى " أيمن اللَّه " ، " م اللَّه " مىگويند . » « 6 » [ م / 266 ] ابن بابويه با سند خود به ثورى ، از امام صادق عليه السلام روايت كرده است : « « يس » يكى از نام‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و بدين معناست : " يا أيّها السامع للوحى " ( اى شنوندهء وحى ) . « 7 » [ م / 267 ] طبرسى از ابو جعفر باقر عليه السلام روايت كرده است كه حضرت فرمود : « همانا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم دوازده نام دارد كه پنج نام آن در قرآن آمده است : محمد ،

--> ( 1 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 41 . ( 2 ) . همان ؛ الدلائل ، ج 1 ، ص 158 . ( 3 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 41 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 10 ، ص 3188 ؛ طبرى ، ج 12 ، ص 178 . ( 4 ) . صافات ( 37 ) 130 ، بنا بر قرائت شاذ . ( 5 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 42 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 10 ، ص 3188 . ( 6 ) . كشّاف ، ج 4 ، ص 3 . ( 7 ) . المعانى ، ص 22 .